မင်းတပ် တိမ်တိုက်အောက် နှင်းစိုစို တောတွင်း ဘဝများ
လေပူတစ်ချက်က သစ်ရွက်ကြွေတို့ကြား ဝေ့ဝဲလာပြီး မြေပြင်ဆီ တဖြောက်ဖြောက် ကျလာတဲ့ မိုးစက်တွေဟာ တောစပ်ရှိ ယာယီ တဲငယ်ရဲ့ တာလပတ်ပေါ်ဆီ ဖိတ်ကျနေတာ ဖြစ်ပါတယ်။
“ဒီမိုးကတော့ တိတ်ဖို့ကို မရှိတော့ဘူးထင်တယ်”လို့ မီးဖို မီးခဲငယ်ကို မှုတ်ရင်း ကိုအောင်ထွန်း (အမည်လွှဲ) က ညည်းတွားလိုက်ပါတယ်။
သူ့ရဲ့ အသက်မှာ လေးဆယ်ကျော်ပြီဆိုပေမယ့် ဆောင်းတွင်း မတိုင်မီကပင် မျက်နှာမှာ အရေးအကြောင်းတွေ ထင်းလာခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။
လွန်ခဲ့တဲ့ လတွေက သူတို့ ရွာလေးမှာ ငြိမ်သက် အေးချမ်းစွာ နေထိုင်ခဲ့ရစဉ်က အဖြစ်အပျက်တွေဟာ အခုအခါ ရုပ်ရှင်ဇာတ်လမ်း တစ်ပုဒ်သဖွယ် ဝေးကွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပါတယ်။
ချင်းပြည်၊ မင်းတပ်မြို့နယ်ရှိ သူတို့ရဲ့ မူလကျေးရွာမှာ နေ့စဉ်ဘဝဟာ တိုက်လေယာဉ်သံတွေနဲ့သာ စတင်လေ့ ရှိတာပါ။ ကောင်းကင်ယံမှာ တဝီဝီ မြည်ဟည်းလာမယ့် စစ်အုပ်စုရဲ့ တိုက်လေယာဉ်သံကို နားစွင့်ရင်း နေ့ရက်တွေကို ကုန်ဆုံးခဲ့ရပါတယ်။
ညအချိန်တွေမှာဆိုရင် လူနေရပ်ကွက်တွေကို ဦးတည်ကာ ဗုံးကြဲမှာကို စိုးရိမ်ရတာကြောင့် မျက်စိစုံမှိတ် အိပ်စက်ခွင့် မရခဲ့ပါဘူး။
လေယာဉ်သံ အနည်းငယ် ကြားလိုက်ရုံနဲ့ အိပ်ရာထဲက လန့်နိုးလာကာ ဘယ်အချိန် ဗုံးကျလာမလဲဆိုပြီး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တုန်လှုပ် ခြောက်ခြားမှု အပြည့်နဲ့ နားစွင့်နေခဲ့ရတာပါ။
နောက်ဆုံးမှာ အသက်ဆက်ရှင်ရေးအတွက် ရွာကို စွန့်ခွာကာ ဒီတောတောင်ခြေဆီ တိမ်းရှောင်လာခဲ့ကြရတာ ဖြစ်ပါတယ်။
“ရွာထဲမှာ နေတုန်းက ဘယ်အချိန်မှာ ဗုံးကြဲမလဲဆိုပြီး လေယာဉ်သံတွေပဲ နားစွင့်နေရတယ်။ ညဘက်ဆိုလည်း ကောင်းကောင်း မအိပ်ရဘူး။ တောတောင်ထဲမှာ တိမ်းရှောင်တော့ လေကြောင်းရန်ကတော့ သက်သာတယ်လို့ ပြောလို့ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ လူတွေက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ တောထဲမှာ ပြောင်းရွှေ့ အခြေချတာ ပိုများလာတယ်” လို့ ကိုအောင်ထွန်းက သက်ပြင်းချရင်း ဆိုပါတယ်။
တောတောင်ထဲဆီ ရောက်လာကြတဲ့အခါ လူနေရပ်ကွက်တွေကို တိုက်ရိုက်ပစ်မှတ်ထားတဲ့ လေကြောင်းတိုက်ခိုက်မှု အန္တရာယ်ကနေ အတန်ငယ် လျော့ပါးသွားခဲ့တယ်ဆိုပေမယ့် လေကြောင်းရန် လုံးဝ ကင်းစင်သွားတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။
ယင်းအစား လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေး ခက်ခဲတဲ့ ဒီတောတောင်ဒေသမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လှတဲ့ လူသားချင်း စာနာထောက်ထားမှုဆိုင်ရာ ဒုက္ခပေါင်းစုံကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရင်ဆိုင် ကြုံတွေ့လာရတော့တာ ဖြစ်ပါတယ်။
အခုအခါ မိုးရာသီ ကာလကို ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်တာကြောင့် နေရာထိုင်ခင်းအတွက် ကြီးမားတဲ့ စိန်ခေါ်မှုတွေနဲ့ ကြုံနေရတာပါ။
သစ်ကိုင်း၊ ဝါးနဲ့ တာလပတ်တို့နဲ့ ထိုးလုပ်ထားရတဲ့ သူတို့ရဲ့ ယာယီ တဲငယ်မှာ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းတဲ့အခါ မိုးစိုတာ၊ ရေဝင်ရောက်တာနဲ့ လေပြင်းတိုက်ခတ်မှု ဒဏ်ကို မခံနိုင်တာတို့ ဖြစ်ပေါ်နေတာပါ။
မိုးတွင်းကာလ မာကျောနေကျ တောလမ်းတွေနဲ့ မြေလမ်းတွေမှာ ရွှံ့ဗွက် ထူထပ်ကာ လူသွားလူလာပင် အလွန် ခက်ခဲနေပြီ ဖြစ်ပါတယ်။
ရိက္ခာ သယ်ယူရေး လမ်းတွေမှာလည်း ပိတ်ဆို့လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး သယ်ယူစရိတ်တွေမှာ အဆမတန် မြင့်တက်နေတာပါ။
တောထဲမှာ ခိုလှုံနေရသူတွေမှာ စားနပ်ရိက္ခာကို ဖူလုံစွာ စုဆောင်းထားနိုင်တာ မရှိဘဲ တစ်နပ်စာ၊ နှစ်နပ်စာမျှသာ ရုန်းကန်နေရကာ အချိန်မရွေး ရိက္ခာ ပြတ်လပ်မယ့် အန္တရာယ်ကိုပါ စိုးရိမ်နေကြရပါတယ်။
“တောထဲမှာ နေတာဟာ လေကြောင်းရန် အန္တရာယ်ကို လျော့ကျပေးနိုင်တာကလွဲရင် ကျန်တာ အခက်အခဲမျိုးစုံနဲ့ နေ့စဉ်နဲ့အမျှ ကျော်ဖြတ်နေရပါတယ်” လို့ ကိုအောင်ထွန်းက ထပ်လောင်း ဆိုပါတယ်။
စိုစွတ်တဲ့ ရာသီဥတုအောက်မှာ နေထိုင်ကြရတာကြောင့် ဒေသခံတွေရဲ့ ကျန်းမာရေးမှာလည်း တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ဆိုးရွားလာနေပါတယ်။
အသက်အရွယ် ကြီးရွယ်သူတွေမှာ စိုစွတ် အေးမြတဲ့ ရာသီဥတုဒဏ်ကို မခံနိုင်ဘဲ အဆစ်အမြစ် ကိုက်ခဲတာ၊ အအေးမိ ဖျားနာတာတွေ ခံစားနေကြရပြီး နာတာရှည် ရောဂါတွေအတွက် လိုအပ်တဲ့ ဆေးဝါးတွေမှာလည်း မရရှိတော့ပါဘူး။
စစ်ဘေးရှောင် စခန်းတွေမှာ သောက်သုံးရေ သန့်ရှင်းမှု မရှိတာကြောင့် ဝမ်းပျက်ဝမ်းလျှော ရောဂါတွေနဲ့ ငှက်ဖျားရောဂါ အပါအဝင် ရာသီဥတုနဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ ရောဂါတွေ ဖြစ်ပွားမှု မြင့်တက်လာနေတာပါ။
တိုက်ပွဲတွေနဲ့ လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေး အပြည့်အဝ ပိတ်ဆို့ခံထားရတာကြောင့် အရေးပေါ် အသုံးပြုဖို့ လိုအပ်တဲ့ ဆေးဝါးတွေ၊ ငှက်ဖျားဆေးတွေနဲ့ အခြေခံ ဆေးဝါးတွေမှာ လုံးဝ ပြတ်လပ်နေပြီး ဆေးကုသမှု ခံယူဖို့ အနီးဆုံး မြို့ပြ ဆေးရုံတွေကို သွားရောက်ဖို့လည်း လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ပါဘူး။
ဒါကြောင့် ကိုအောင်ထွန်းနဲ့ မင်းတပ်မြို့နယ်က စစ်ဘေးရှောင် ဒေသခံ ပြည်သူတွေဟာ နေ့စဉ်နဲ့အမျှ တိုက်လေယာဉ်သံတွေ နားစွင့်နေရတာ၊ ဗုံးကြဲခံရမှာကို စိုးရိမ်နေရတာတို့ကနေ ကင်းဝေးကာ မိမိတို့ရဲ့ မူလကျေးရွာတွေကို ပြန်လည် အခြေချနိုင်ပြီး လုံခြုံ အေးချမ်းစွာ အသက်ရှင် ရပ်တည်နိုင်ဖို့ မျှော်လင့်နေကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။
မိုးရာသီဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိတဲ့ တာလပတ်၊ တဲ ဆောက်လုပ်ရေး ပစ္စည်းတွေနဲ့ စားနပ်ရိက္ခာ အမြန်ဆုံး ဖူလုံစွာ ရရှိရေးတို့ကို မျှော်လင့်လျက် ရှိနေကြတာပါ။
အအေးမိ ဖျားနာတာ၊ အဆစ်အမြစ် ကိုက်ခဲတာနဲ့ ငှက်ဖျား၊ ဝမ်းပျက်ဝမ်းလျှော စတဲ့ ရာသီဥတုနဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ ရောဂါတွေအတွက် လိုအပ်တဲ့ ဆေးဝါးတွေနဲ့ အရေးပေါ် ကုသနိုင်မယ့် လမ်းကြောင်းတွေ ဖန်တီးပေးဖို့ လိုလားနေကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။
ရိက္ခာနဲ့ ဆေးဝါးတွေ သယ်ယူ ပို့ဆောင်ရာမှာ အခက်အခဲ ဖြစ်စေတဲ့ ရွှံ့ဗွက် ထူထပ်တဲ့ လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေးနဲ့ အဆမတန် မြင့်တက်နေတဲ့ သယ်ယူစရိတ် ဒဏ်တွေက ကင်းဝေးကာ ပုံမှန်ဘဝ ရပ်တည်ရေးကို မျှော်မှန်းနေကြတာပါ။
မင်းတပ်မြို့နယ်က ဒေသခံတွေမှာ တစ်ဖက်မှာ စစ်အုပ်စုရဲ့ လေကြောင်းရန်ကို စိုးရိမ်နေရဆဲ ဖြစ်သလို တစ်ဖက်မှာလည်း မိုးတွင်းကာလရဲ့ သဘာဝဘေးဒဏ်နဲ့အတူ စားနပ်ရိက္ခာနဲ့ ဆေးဝါး ခက်ခဲမှုတွေကို နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးနဲ့ ရင်ဆိုင် ကျော်ဖြတ်နေကြရကာ အရေးပေါ် လူသားချင်း စာနာမှုဆိုင်ရာ အကူအညီတွေ အမြန်ဆုံး လိုအပ်နေတာ ဖြစ်ပါတယ်။
CJ 005