KIA ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ မိုးမောက်ဒေသမှာ China Datang ရဲ့ စွမ်းအင်အစီအစဉ်က မြန်မာနိုင်ငံရေးကို ခလောက်ဆန်ဖို့လား
ကချင်ပြည်၊ မိုးမောက်မြို့နယ်ရှိ တာပိန် (၁) ရေအားလျှပ်စစ်စက်ရုံကို အခြေပြုပြီး မြန်မာနိုင်ငံမှာ စွမ်းအင်စီမံကိန်းသစ်တွေ ဆောင်ရွက်ဖို့ တရုတ်နိုင်ငံပိုင် China Datang ကော်ပိုရေးရှင်းက စီစဉ်နေကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလာပါတယ်။
လက်ရှိ မိုးမောက်ဒေသဟာ ကချင်လွတ်လပ်ရေးတပ်မတော် (KIA) ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိနေပြီး အဲဒီစီမံကိန်းတွေကို ဘယ်လိုအကောင်အထည်ဖော်မလဲ၊ မြန်မာနိုင်ငံနဲ့ ဒေသခံပြည်သူတွေအတွက် ဘယ်လိုအကျိုးဆက်တွေ ရှိလာနိုင်မလဲဆိုတဲ့ မေးခွန်းတွေ ပေါ်ပေါက်လာပါတယ်။
China Datang ဟာ တာပိန် (၁) ရေအားလျှပ်စစ်စက်ရုံကို အခြေခံပြီး မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ စွမ်းအင်ကဏ္ဍမှာ စီမံကိန်းသစ်တွေ ဆောင်ရွက်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ ကုမ္ပဏီက တာပိန်မြစ်ဝှမ်းဒေသအတွင်း ရေအားလျှပ်စစ်၊ လေအားလျှပ်စစ်နဲ့ နေရောင်ခြည်စွမ်းအင် အရင်းအမြစ်တွေကို ကနဦးလေ့လာဆန်းစစ်ထားပြီး အဲဒီအပေါ် အခြေခံကာ စီမံကိန်းအစီအစဉ်တွေ ရေးဆွဲထားကြောင်း ပြောဆိုထားပါတယ်။
ဒါ့အပြင် နေပြည်တော်၊ မန္တလေးနဲ့ ဗန်းမော်တို့မှာ ဆိုလာစွမ်းအင်စီမံကိန်းတွေ ဆောင်ရွက်ဖို့လည်း ရည်ရွယ်ထားတယ်လို့ ကုမ္ပဏီက ဆိုပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ စီမံကိန်းတွေကို ဘယ်အချိန်မှာ စတင်မယ်၊ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ဘယ်လောက်ရှိမယ်၊ ထုတ်လုပ်မယ့် လျှပ်စစ်ဓာတ်အားကို ဘယ်ဒေသတွေအတွက် ခွဲဝေပေးမယ်ဆိုတဲ့ အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကိုတော့ မထုတ်ပြန်ထားသေးပါဘူး။
KIA ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ ဒေသမှာ စီမံကိန်းတွေ ဘယ်လိုဆောင်ရွက်မလဲ
တာပိန် (၁) ရေအားလျှပ်စစ်စက်ရုံဟာ ကချင်ပြည်၊ မိုးမောက်မြို့နယ်မှာ တည်ရှိပြီး ၂၄၀ မဂ္ဂါဝပ်ရှိတဲ့ စက်ရုံဖြစ်ပါတယ်။ China Datang ရဲ့ တရားဝင်အချက်အလက်အရ ဒီစက်ရုံဟာ ကုမ္ပဏီရဲ့ ပထမဆုံး ပြည်ပရေအားလျှပ်စစ်စီမံကိန်းဖြစ်ပြီး မြန်မာအစိုးရနဲ့ BOT စာချုပ်အရ ဆောင်ရွက်ခဲ့တာပါ။
လက်ရှိ မိုးမောက်ဒေသကို KIA က ထိန်းချုပ်ထားတယ်ဆိုတဲ့ အခြေအနေမှာ တာပိန်မြစ်ဝှမ်းဒေသအတွင်း စွမ်းအင်စီမံကိန်းသစ်တွေ အကောင်အထည်ဖော်ရေးဟာ စီးပွားရေးဆိုင်ရာကိစ္စတစ်ခုတည်း မဟုတ်တော့ဘဲ နယ်မြေထိန်းချုပ်မှု၊ လုံခြုံရေးနဲ့ နိုင်ငံရေးအာဏာဆိုင်ရာ အခြေအနေတွေနဲ့ပါ ဆက်စပ်လာနိုင်ပါတယ်။
စီမံကိန်းတွေအတွက် လိုအပ်တဲ့ ဝန်ထမ်းတွေ၊ စက်ပစ္စည်းတွေနဲ့ ဆောက်လုပ်ရေးပစ္စည်းတွေကို ဘယ်လမ်းကြောင်းကနေ သယ်ယူမလဲ၊ စီမံကိန်းတည်နေရာမှာ လုံခြုံရေးကို ဘယ်သူက တာဝန်ယူမလဲ၊ သက်ဆိုင်ရာအဖွဲ့တွေနဲ့ ဘယ်လိုဆွေးနွေးညှိနှိုင်းမလဲဆိုတာတွေဟာ အရေးကြီးတဲ့ မေးခွန်းတွေဖြစ်ပါတယ်။
တရုတ်ရဲ့ စွမ်းအင်အကျိုးစီးပွားနဲ့ မြန်မာ့အချုပ်အခြာအာဏာ
China Datang ဟာ တရုတ်နိုင်ငံပိုင် စွမ်းအင်လုပ်ငန်းကြီးတစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။ မြန်မာနိုင်ငံမှာ စွမ်းအင်စီမံကိန်းတွေ တိုးချဲ့ဖို့ ရည်ရွယ်လာခြင်းဟာ တရုတ်ရဲ့ စီးပွားရေးအကျိုးစီးပွားအပြင် မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ စွမ်းအင်အခြေခံအဆောက်အအုံအပေါ် ရေရှည်သက်ရောက်မှုတွေကိုပါ စိစစ်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။
နိုင်ငံခြားရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေက လျှပ်စစ်ဓာတ်အား ထုတ်လုပ်မှုတိုးတက်စေခြင်း၊ အခြေခံအဆောက်အအုံ တည်ဆောက်ပေးခြင်းနဲ့ အလုပ်အကိုင်အခွင့်အလမ်းတွေ ဖန်တီးပေးခြင်းစတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေ ရှိနိုင်ပေမယ့် စီမံကိန်းတွေရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု၊ စီမံခန့်ခွဲမှု၊ လျှပ်စစ်ဓာတ်အားခွဲဝေမှုနဲ့ အကျိုးအမြတ်ခွဲဝေမှုတို့အပေါ် မူတည်ပြီး နိုင်ငံနဲ့ ဒေသခံပြည်သူတွေအတွက် ရရှိမယ့် အကျိုးကျေးဇူးတွေ ကွာခြားနိုင်ပါတယ်။
အထူးသဖြင့် လက်နက်ကိုင်ပဋိပက္ခဖြစ်ပွားနေတဲ့ ဒေသတွေမှာ အခြေခံအဆောက်အအုံစီမံကိန်းတွေ ဆောင်ရွက်ရာမှာ စီမံကိန်းလုံခြုံရေးနဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူရဲ့ အကျိုးစီးပွားကိုသာ ဦးစားပေးမထားဘဲ ဒေသခံပြည်သူတွေရဲ့ သဘောထား၊ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်အပေါ် သက်ရောက်မှုနဲ့ နိုင်ငံရေးအခွင့်အရေးတွေကိုပါ ထည့်သွင်းစဉ်းစားဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။
ဒါကြောင့် တရုတ်နိုင်ငံပိုင်ကုမ္ပဏီတစ်ခုက မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ စွမ်းအင်ကဏ္ဍမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေ တိုးချဲ့ဖို့ စီစဉ်လာတဲ့အခါ အဓိကစိစစ်ရမယ့်အချက်က တရုတ်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ကြိုတင်ဆုံးဖြတ်ဖို့ မဟုတ်ဘဲ အဲဒီစီမံကိန်းတွေက မြန်မာနိုင်ငံနဲ့ ပြည်သူတွေအတွက် ဘယ်လောက်အကျိုးရှိမလဲ၊ ဘယ်သူတွေက ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်ရှိမလဲဆိုတာ ဖြစ်ပါတယ်။
မြစ်ဆုံစီမံကိန်းက ပေးတဲ့ သင်ခန်းစာ
ကချင်ပြည်မှာ တရုတ်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုနဲ့ပတ်သက်ပြီး မြစ်ဆုံရေအားလျှပ်စစ်စီမံကိန်းဟာ အရေးကြီးတဲ့ နောက်ခံဥပမာတစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီစီမံကိန်းကို သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ထိခိုက်မှု၊ ဒေသခံပြည်သူတွေ နေရပ်စွန့်ခွာရနိုင်မှုနဲ့ မြန်မာနိုင်ငံအတွက် အကျိုးအမြတ်ခွဲဝေမှုဆိုင်ရာ စိုးရိမ်ချက်တွေကြောင့် ၂၀၁၁ ခုနှစ်မှာ ရပ်ဆိုင်းခဲ့ပါတယ်။
Kachin News Group က ၂၀၂၆ ခုနှစ် စက်တင်ဘာ ၃၀ ရက်မှာ ထုတ်ဝေတဲ့ သုံးသပ်ချက်မှာ မြစ်ဆုံစီမံကိန်း ပြန်လည်စတင်ရေးကြိုးပမ်းမှုဟာ လျှပ်စစ်ထုတ်လုပ်ရေးတစ်ခုတည်းနဲ့ မသက်ဆိုင်ဘဲ ကချင်ပြည်အတွင်း နိုင်ငံရေး၊ စစ်ရေးနဲ့ နယ်မြေထိန်းချုပ်မှုဆိုင်ရာ အကျိုးဆက်တွေ ရှိလာနိုင်ကြောင်း သုံးသပ်ထားပါတယ်။
အဲဒီသုံးသပ်ချက်အရ စီမံကိန်းလို အကြီးစားအခြေခံအဆောက်အအုံတွေဟာ ဒေသတွင်း လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေး၊ လူဦးရေရွှေ့ပြောင်းမှု၊ အရင်းအမြစ်ရယူသုံးစွဲမှုနဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးအာဏာတို့ကို ပြောင်းလဲစေနိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် စီမံကိန်းတစ်ခုကို စီးပွားရေးဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအဖြစ်သာ ကြည့်မယ့်အစား ဒေသခံပြည်သူတွေရဲ့ အခွင့်အရေးနဲ့ နိုင်ငံရေးအခြေအနေတွေကိုပါ ထည့်သွင်းသုံးသပ်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။
မြစ်ဆုံစီမံကိန်းနဲ့ တာပိန် (၁) စီမံကိန်းဟာ သီးခြားစီမံကိန်းတွေဖြစ်တာကြောင့် တစ်ခုရဲ့ အခြေအနေကို အခြားတစ်ခုအပေါ် တိုက်ရိုက်ကောက်ချက်ချလို့ မရပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မြစ်ဆုံစီမံကိန်းနဲ့ပတ်သက်ပြီး အရင်က ဖြစ်ပေါ်ခဲ့တဲ့ အငြင်းပွားမှုတွေဟာ အနာဂတ်စွမ်းအင်စီမံကိန်းတွေမှာ ပွင့်လင်းမြင်သာမှု၊ ဒေသခံပြည်သူတွေရဲ့ သဘောတူညီမှုနဲ့ အကျိုးအမြတ်ခွဲဝေမှုတို့ ဘယ်လောက်အရေးကြီးတယ်ဆိုတာကို ပြသနေပါတယ်။
မြန်မာပြည်သူတွေအတွက် ဘယ်လိုအာမခံချက်ရှိမလဲ
China Datang က မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ စွမ်းအင်လိုအပ်ချက်ကို ကူညီပေးဖို့ ရည်ရွယ်ထားကြောင်း ပြောဆိုထားပေမဲ့ စီမံကိန်းတွေကနေ ထုတ်လုပ်မယ့် လျှပ်စစ်ဓာတ်အားကို မြန်မာပြည်သူတွေ ဘယ်လောက်ရရှိမလဲ၊ စီမံကိန်းအကျိုးအမြတ်ကို ဘယ်လိုခွဲဝေမလဲ၊ ဒေသခံလူထုအတွက် ဘယ်လိုအာမခံချက်တွေ ပေးထားမလဲဆိုတာကို ရှင်းလင်းစွာ သိရှိနိုင်ဖို့ လိုပါတယ်။
လက်ရှိ စစ်ရေးပဋိပက္ခဖြစ်ပွားနေတဲ့ ဒေသတွေမှာ စီမံကိန်းတွေ အကောင်အထည်ဖော်မယ်ဆိုရင် သက်ဆိုင်ရာနယ်မြေတွေကို လက်တွေ့ထိန်းချုပ်နေတဲ့ အဖွဲ့တွေနဲ့ ဘယ်လိုညှိနှိုင်းမလဲဆိုတာလည်း အရေးကြီးပါတယ်။ အဲဒီလို ညှိနှိုင်းမှုတွေဟာ စီမံကိန်းလုံခြုံရေးအတွက်သာမက ဒေသခံပြည်သူတွေရဲ့ အခွင့်အရေးနဲ့ နိုင်ငံရေးအခြေအနေတွေကိုပါ သက်ရောက်နိုင်ပါတယ်။
တရုတ်နိုင်ငံနဲ့ စီးပွားရေးပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုဟာ မြန်မာနိုင်ငံအတွက် အကျိုးမဲ့မှုတွေသာ များပြားခဲ့ပြီး အဲဒီပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတွေဟာ ပွင့်လင်းမြင်သာ မရှိတာ၊ ပြည်သူတွေရဲ့ သဘောထားကို အလေးမထားတာ များပါတယ်။
အဓိကမေးခွန်းကတော့ China Datang ရဲ့ စွမ်းအင်အစီအစဉ်တွေဟာ မြန်မာပြည်သူတွေရဲ့ လျှပ်စစ်လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ဆိုတာ အယောင်ပြ သာဖြစ်နေပြီး တရုတ်ရဲ့ ရေရှည်စီးပွားရေးနဲ့ မဟာဗျူဟာအကျိုးစီးပွားတွေကို ပိုမိုခိုင်မာစေဖို့သာ ဖြစ်ပါတယ်။